Een balkon met een Jacuzzi.

Roadtrip Amalfikust

Eind oktober 2020 gaan we een week naar Italië. Tussen najaarszon en Corona onzekerheden genieten we van Italiaanse gastvrijheid en de prachtige uitzichten van de Amalfikust.

Niet alle horeca is open, een avondklok wordt ingesteld op het moment dat wij uit het vliegtuig stappen en we voeren openhartige gesprekken met de bevolking.

Wil je meer weten over reizen en Corona? lees dan mijn blog Oeps, Mondkapje vergeten

 

 

Het is nog lekker weer als we landen in Napels.

De huurauto staat al voor ons klaar en de route naar ons hotel is een goed begin van deze vakantie. Van Napels door de bergen naar Amalfi. Ook al hoef je niet in Amalfi te zijn, deze route is een must do. Slingerende haarspeldbochten, prachtige uitzichten en een de Vesuvius die je constant lijkt te volgen. Na een uurtje rijden komen we aan bij ons hotel. Verscholen in de rotsen rijden we er eerst voorbij. We worden hartelijk ontvangen en onze auto wordt voor ons geparkeerd. En dat is maar goed ook, de parkeerplaatsen zijn krap en stijl en liggen vlak langs de bochtige weg. Ik had in eerste instantie een prachtig hotel geboekt op een uurtje rijden ten oosten van Napels maar dat hotel moest vlak voor onze trip de deuren sluiten voor de winter. Dit hotel in Amalfi met een kamer met jacuzzi bleek een uitstekend alternatief.

Ik ben van mening dat je niet alle geheimen prijs moet geven..

Ben je nieuwsgierig na het zien van de foto’s dan vertel ik je graag welk hotel dit is. Hij moet tenslotte een beetje uniek blijven. De eerste avond van onze vakantie drinken we een drankje op het overdekte terras van het hotel, met uitzicht over de zee en het stadje. Het is mooi weer en we kunnen zelfs nog buiten eten.

Ik heb het vermoeden dat de zonsopkomst goed te zien is vanaf ons balkon ( vanuit de jacuzzi )  Ik besluit mijn wekker te zetten om te zien of ik gelijk heb. 6.00 uur.. eigenlijk geen tijd als je op vakantie bent.. ik gluur door de gordijnen.. het is helder en de zon komt op. Ik wou dat ik in staat was om dit moment te beschrijven. Stilte wordt onderbroken door wakker wordende vogeltjes, je ruikt je geur van citroenen, uitzicht over de oceaan en een zon die daaruit ontwaakt. De dag begint. Bij dit vakantie-geluk-momentje blijft het vandaag niet. We kunnen namelijk buiten ontbijten. En als ik ergens gelukkig van wordt, dan is het wel buiten ontbijten.

Na het ontbijt lopen we  de trappen af naar het stadje..

Als ik beneden ben kijk ik omhoog, best veel, we moeten vanmiddag ook weer terug. Via een poortje bereiken we een pleintje en allerlei kleine straatjes. Het is gezellig op straat. Lokale bevolking doet boodschappen, maken een praatje en drinken koffie op een terrasje. Ik ben erg nieuwsgierig naar de dom. Maar voordat we die vinden komen we allerlei leuke winkeltjes  met streekproducten, tassen en prul tegen. We lopen langs een fontein die rijk versiert is met ornamentjes. De inwoners van Amalfi zetten deze ornamentjes neer om hun leven uit te beelden. Vroeger konden de ezels die met vracht uit de bergen kwamen hier uitrusten en drinken.  Na wat rondgedwaald te hebben komen we op een groter plein met een pompeuze trap. Ik stel me voor dat het hier in de zomer druk zal zijn en zie in mijn verbeelding mensen zitten op de trap, gezellig kletsend en genietend van de zon. We beklimmen de trap en nemen een kijkje in de dom. Soms valt een kathedraal een beetje tegen als je binnenkomt, en soms is het van binnen zoveel uitbundiger en mooier dan dat je aan je aan buitenkant verwacht. Maar de dom van Amalfi is van binnen en buiten geheel in balans. Uitbundige plafon schilderingen, rijk versierde nissen en kleurrijke afbeeldingen. Prachtig. Als je hier bent, is een bezoek aan de dom een absolute must. Na je bezoek aan de dom moet je echt een gebakje eten bij “ Pansa “ Deze  Pasticceria ligt naast de trappen. Neem verder tijd om even door de smalle steegjes te dwalen. De lekkerste lasagne ever eet je bij Bistro F.lli Pansa op de Piazza Duomo, een wijntje erbij en je vakantiegevoel in Amalfi is compleet.  Aan het einde van de middag gaan we de uitdaging aan met de klim naar ons hotel.

Op dag twee brengen we een bezoek aan Ravello.

Dit dorpje moet je zeker op je vakantie-agenda zetten. Het centrale plein is te bereiken via een trap vanaf de parkeerplaats. Hier vind je leuke terrassen en de Duomo di Ravello. Vanaf de dom lopen we een rondje door het dorp. We worden verrast door diverse mooie uitzicht momenten. Naast de dom ligt Villa Rufolo. Deze 13e eeuwse villa is helemaal gerestaureerd en vanaf de terrassen heb je prachtig uitzicht over de kust en het dorpje.

Na drie dagen Amalfi rijden we door naar Sorrento.

Sorrento is een universiteitsstad met een prachtige winkelstraat die al gedeeltelijk in kerststijl is, als wij er zijn. Onze B & B ligt vlakbij Piazza Tasso, het centrale plein. En als je me inmiddels een beetje kent verbaast het je vast niet dat ik op zoek ga naar een leuk pleintje met terrasjes en restaurantje. Piazza Tasso is hierbij goedgekeurd.

Soms wordt je blij verrast als je een B & B of hotel binnenkomt. En soms valt het wat tegen.. En dat laatste was nu het geval.. De kamer is op zich prima netjes en modern ingericht maar de ontbijtruimte was ieniemienie en we hadden geen balkon.  Op het plein, bij ons favoriete restaurant kan je ook ontbijten, vanaf 7 uur.. in het zonnetje.. is het verblijf in de B  & B toch weer gered. Er waren niet veel restaurants open in Sorrento. Daardoor belandden we vaak op hetzelfde terras. Het personeel leert ons al snel kennen, wat leuke gesprekken en veel limoncello oplevert. Houd je van shoppen? In Sorrento kan je je hart ophalen, tassen, leren jasjes en Italiaanse mode. Tussen de grote winkelstraat en de zee liggen een wirwar aan straatje met winkels en restaurantjes. Heerlijk om hier doorheen te struinen. Hier vind je ook het klooster San Francesco d’Assisi, leuk om even binnen te kijken. Loop door naar Villa Comunale Park, vanuit hier heb je een prachtig uitzicht op de Vesuvius en de baai van Napels.

Vanaf Sorrento maken we een trip naar Pompeï.

In 62 na Chr. werd de streek opgeschrikt door een aardbeving, 17 jaar later barstte de vulkaan Vesuvius uit. Vanaf de 18e eeuw werden opgravingen gedaan en Pompeï blootgelegd en opengesteld voor publiek. De audiotour is zeker een aanrader, er wordt leuk vertelt en zonder gids of audio tour krijg je te weinig mee van de historie. De geschiedenis wordt goed duidelijk als je hier rondloopt. Je krijgt veel informatie en het zal je verbazen hoe bepaalde details bewaard gebleven zijn. Trek stevige schoenen aan, neemt iets te drinken mee en trek 2 a 3 uur uit voor een bezoek aan Pompeï.

Uiteraard brengen wij ook een bezoek aan Positano.

Dit kleurrijke stadje moet je gezien hebben. De gezellige straatjes, leuke barretjes en restaurantjes en de gekleurde huizen. Zomergevoel ten top. Ga je met de auto, verdiep je dan in de parkeergelegenheden. Wat geschikt is hangt een beetje van het seizoen af en de bijbehorende drukte. Heb je het citroentaartje al geproefd? En vergeet niet een mooie keramiek schaal uit te zoeken voor je Amalfi gevoel thuis.

De laatste dag besluiten we naar Napels te rijden.

Op het navigatiesysteem kies de naam van een mooi plein. Als we daar bijna zijn zien we een parkeergarage en we lopen zo het centrum in. Vergeet niet te kijken of het adres van de parkeergarage goed op het bonnetje staat die je krijgt.. anders is de weg terug wel een enorme speurtocht. Uiteraard is ook hier de dom een bezoek waard. De verschillende kapellen maken hem bijzonder. Toen wij aankwamen ging hij helaas net dicht en wij moesten genoegen nemen met een flitsbezoek.

In de Via San Gregorio Armeno, een zijstraatje van de Spaccanapoli, vind je een keur aan kleine winkeltjes en werkplaatsen die werkelijk alles voor de kerststal verkopen, hier is het 365 dagen per jaar kerst. Zeker leuk om op te zoeken. Hou je van shoppen dat is Via Chiaia ( en omgeving  ) the place to be. Sla Galleria Umberto niet over, dit overdekte winkelcentrum is imposant en rijk versierd, vergelijkbaar met De Galleria Vittorio Emanuele II in Milaan. Loop verder naar Piazza del Plebiscito. Niet alleen waanzinnig mooi, maar ook het grootste plein van de stad. Het is een halfrond plein en aan de ene kant vind je het Koninklijk Paleis en aan de andere zijde vind je de kerk van San Francesco di Paolo. Als wij op het Piazza del Plebiscito aankomen hoor ik muziek. Opera muziek. Ik weet dat het theater hier ook ergens moet zijn en vraag me af of de muziek hier misschien uit speakers komt. Tot mijn verbazing staan er 4 straatmuzikanten die er niet heel professioneel uitzien uit volle borst te zingen. Alsof ik zo in een opera sta.