Een beetje spannend maar mijn hoed en mijn kettinkje geven rust.
Ik vlieg van Schiphol rechtstreeks naar Nairobi. Hier volgt een warm welkom, een korte nacht en dan op pad met Alex – één van onze vaste chauffeurs en inmiddels onmisbaar als gids, verhalenverteller en spotter van alles wat beweegt (en soms ook wat stil staat). Samen trekken we door Amboseli, Tsavo West en Tsavo East. Maar deze reis draait niet alleen om de parken. Ook de lodges, de koffiestops en lunchafspraken zijn belangrijk deze reis. Ik wil heel graag de verschillen in accommodaties beleven maar ook zeker de route en de landschappen leren kennen. Deze regio is naar mijn idee namelijk erg geschikt voor een safari en strand combinatie en voor gezinnen met kinderen. En dit wil ik zelf ervaren om nog beter advies te kunnen geven. Je moet hierbij weten dat er diverse mogelijkheden zijn om safari (of Afrika in het algemeen) te combineren met strand. Maar de safari mogelijkheden zijn dan niet overal hetzelfde. Naam mijn mening moet je oppassen dat je niet in een soort van Beekse Bergen terecht komt. Je wil toch die ruige Afrikaanse natuur beleven? En om daar meer over te weten te komen bel je mij.
De eerste kilometers in Kenia zijn meteen raak.
De weg van Nairobi naar het zuiden is een belevenis op zich. Twee uur rijden betekent hier ook echt twee uur kijken. Naar mensen, naar dorpjes, naar het leven dat zich langs de weg afspeelt. Een pitstop is geen tankstation, maar een plek met souvenirs, goede koffie en – in mijn geval – een nieuw girafje voor de verzameling.
En dan dient de eerste lodge voor lunch zich aan. En deze verrast direct. Sfeervol, ruim opgezet en perfect gelegen vlak bij de gate van Amboseli NP. Amboseli zelf stelt geen seconde teleur. Vroeg in de ochtend, nog voor de wereld echt wakker wordt, rijden we het park in. En daar is ze dan: de Kilimanjaro. Eerst nog wat verlegen maar elke minuut laat ze zich meer zien. De Kilimanjaro is de hoogste berg van Afrika, maar ze ligt graag met haar koppie in de wolken. De besneeuwde bergtop krijgen reizigers daarom niet vaak te zien. Maar ik ben de lucky basterd vandaag. Donkere luchten, een voorzichtig zonnetje, knalgroene vlaktes en bloemen die net de eerste regen hebben gevoeld. Zo’n ochtend waar je wellicht van droomt, maar waar geluk aan je zijde moet staan. En als dit dan allemaal klopt.. Dan word ik daar heel gelukkig van. En dan de olifanten. Ik had voorzichtig aan Alex vertelt dat ik ze leuk vind.. en misschien daarom krijg ik cadeautje na cadeautje.. Groepen, families, kleintjes – overal waar je kijkt bewegen ze door het landschap. En dan ineens: TJ. Een oud mannetje met enorme slagtanden, zelden te zien en door velen gezocht. En daar staat hij dan, gewoon voor ons. Zo’n moment waarop ik even stil word.
De regentijd is begonnen, ietwat onverwacht vroeg maar zeker onverwacht volop. En dat geeft het landschap iets bijzonders. Het frisse, jonge groen steekt fel af tegen de lucht. Soms betekent het ook dat je moet omrijden en dat water de route bepaalt. Maar eerlijk? Juist dat maakt het mooi. Afrika laat zich niet plannen.
De “snelweg” tussen Nairobi en Mombasa is een wereld op zich. In mijn online dagboek schreef ik het volgende;
Vanwege de ( zeg maar gerust behoorlijke) regenval van de afgelopen dagen moeten we een route nemen die twee uur extra kost vandaag. Alex stelt voor om om 7 u te vertrekken. Na een vroeg ontbijt check ik om 8 u in voor de 1e inspectie-stop van vandaag. Een mooi aangelegde lodge die ook prima geschikt is om een middag te relaxen. Snel verder, nog een pitstop en weer door.
Rond 13 u zijn we in Voi waar de drukke weg afbuigt richting Tsavo West.
De snelweg tussen Nairobi en Mombasa is als de provinciale weg tussen Groningen en Ten Boer of van Drachten naar Emmen maar met het verkeer van de A28. Daarbij wissel je de hoeveel auto’s en vrachtauto om. Tuktuks en auto’s die hoger geladen zijn dan ze breed zijn maken het beeld compleet, denk je misschien. Maar Afrika is ” like a box of chocolate, you never know what you gonne get” Motoren met lading, ja echt waar, breder dan de cabine van menig truck en een andere motor die denkt dat de vluchtstrook van het tegemoet komende verkeer ( deze is een meter breed) sneller en handiger is dan zijn eigen baan. De auto die meer uit het lood loopt dan een jong hondje wat nog zo schattig scheef rent, maakt dit beeld dan echt compleet.
We passeren diverse dorpjes die zich richten op service voor de truck chauffeurs en op verkoop aan toeristen. Vers fruit, kleurrijke manden, en ik zie een “online shop” waarbij ik dacht dat online geen shop heeft..
Ik zie het Sweetwater guesthouse, met dezelfde bouwstijl als de bouwsels die we maakten tijdens de kinder speelweek. Een klein boerderijtje waarbij de was hangt te drogen op de afrastering van het vee en opeens maakt de chaos ruimte voor een gestructureerd plantage gebied.
Na Voi wordt de weg rustiger en vrachtverkeer is ingeruild voor kinderen die uit school komen en koeien en geiten die bermonderhoud doen.
Ik denk dat vandaag die bonbon was met vulling waarbij je een tijdje na moet denken of je hem nou lekker vindt en nog eenzelfde kiest of toch liever een andere. Ik had hem zeker niet willen missen.
Om 14 uur arriveren we bij de lodge voor check in èn lunch met chocola na 😂
In Tsavo West wacht weer een totaal andere sfeer. Lodges met karakter, een zwembad met uitzicht waar je stil van wordt en zelfs een onverwacht stukje geschiedenis. In de lobby van het hotel zit een klein museum waar ik een vergeten stukje geschiedenis ontdek. Deze regio was betrokken bij de eerste wereld oorlog en daarover leer ik het een en ander. Voor het diner neem ik een wijntje mee naar het terras en dat is een prima afsluiting van deze dag.
Goedemorgen Kenia
Het regent zacht als we deze ochtend vroeg op pad gaan. Een vroege ochtend game drive staat op de agenda. Gelukkig laat het weer het toe om het dak van de auto op te laten. De wind waait door mijn haar, hier en daar vangen mijn wangen een paar regendruppels op. Maar het maakt niet uit. Het uitzicht is fenomenaal. De lucht is donker maar de zon doet al haar best, De vallei is gekleurd met alle kleuren groen die je vroeger in de potlooddoos had. En dan een regenboog die de kleurplaat compleet maakt. Alex neemt me mee naar the Lion Rock, een losstaande rotspartij waar leeuwen graag vertoeven. En als we daar aankomen zien we nog net een leeuwin rondscharrelen, hoog en veilig. Als ik verder speur met de verrekijker zie ik een ieniemienie leeuwtje die zich snel weer verstopt. We rijden verder en vinden twee leeuwinnen die zichtbaar op jacht zijn. Ik speur wederom de omgeving af met de verrekijker en zie een derde leeuwin. Maar wat ze doet is eerst een raadsel. Het lijkt wel of ze mank loopt. Een pas of vijf en dan stopt ze weer. En dan zie ik haar iets oppakken na de korte pauze, eerst denk ik dat het een welp is maar het blijkt een impala. De jacht is geslaagd maar de maaltijd moet nog mee naar huis. Ales denk dat ze er 2 a 4 uur over zal doen om de Lion Rock te bereiken. We keren terug naar de lodge voor ontbijt en hier check ik uit om door te reizen naar naar Tsavo East.
Al was de grondsoort in Tsavo West ook al rood, Tsavo East staat bekend om de rode olifanten en roze-zwart gestreepte zebra’s. De grond is hier zo rood en sterk dat de dieren de kleur maar niet kwijt raken naar een modderbad. Ook dit geeft prachtige kleuren in combinatie met het jonge gras en de lucht die nog altijd druk in beweging is.
Mijn reis eindigt aan zee. Waar trouwens een dergelijke reis ook kan beginnen
De route die ik aflegde is uitermate geschikt om te combineren met de stranden rond Mombasa. 3 tot 12 dagen safari combineer je hier op diverse manieren mee.
Diani Beach is een bijzondere bestemming. Populair in de jaren 80 en 90 viel het internationale toerisme daarna wat terug. Maar nu trekt het weer mensen, en dat is meer dan logisch. Witte stranden, palmbomen een warme bries en hotels met uitmuntende gastvrijheid. Iedereen lijkt te lachen en de mensen maken graag een grapje terwijl ze je in de watten leggen. Ik verblijf twee nachten in deze regio en bezoek een aantal hotels om sfeer te proeven en te kijken welk hotel bij welk type klant zou kunnen passen. Ik krijg kamers te zien (sommige met geweldig zeezicht en royale terrassen met ligbedden), spreek managers, lunch aan het strand en maak praatjes met de lokale bevolking.
In Kenia zijn de standen publiekelijk, net zo als op Zanzibar bijvoorbeeld. Lokale bevolking komt hier graag om te kijken of ze hun handel aan je kwijt kunnen. De hotels hebben vaak wel beveiliging op het strand want deze mensen komen niet bij de ligbedjes langs. Wil je meer rust, dat kan. Er zijn namelijk ook hotels die ligbedjes in de tuin hebben staan. Nog steeds zeezicht maar meer schaduw en rustiger. Nog iets anders over de stranden en de zee. Ook weer net als op Zanzibar is hier eb en vloed. Bij laagwater trekt de zee weg en kan je soort van wadlopen. (neem waterschoenen mee) Bij hoogwater kan je in de zee zwemmen. Tussendoor kan de zee robuust zijn. En als de wind verkeerd staat spoelt er zeewier aan. Dit is grijzig waardoor het mooie witte standbeeld voor je Instagram foto’s verandert in een minder mooi beeld.
Mijn laatste nacht hop ik naar een eiland-resort. Een klein eilandje voor de kust, die tijdens eb bereikbaar is met een tractor en wagen en bij vloed per boot. Alleen dat is al leuk. En dan de rest: in één woord geweldig. A la carte eten, een wijnproeverij, een sunset bar aan de ene kant van het eiland waar je makkelijk heen wandelt. Door een soort regenwoud. Ik hoor vogels fluiten en aapjes piepen als ik hier rond loop. Mijn kamer heeft een terras aan zee. Met twee ligbedden en een lounge bank onder de veranda. Heerlijk om hier even te werken voordat ik naar het zwembad hop. Aan het einde van de middag nog een uurtje naar het strand waar ik zowaar de zee in hop. En die is warm. Niet gewoon warm, maar lekker warm. En daar houd ik van.
