Zanzibar heeft prachtige stranden met drie kanttekeningen. (Deze zijn hetzelfde aan de oostkust van Kenia)
- Het eiland kent eb en vloed. Bij eb kan je een soort van wadlopen (neem waterschoenen mee) al dan niet met een gids en bij hoogwater kan je lekker in de zee zwemmen.
- Als de wind “verkeerd” staat kan er zeewier aanspoelen. Deze grijzige plantenresten geven het strand een beetje een troebele uitstraling.
- De stranden zijn publiekelijk. Lokale bevolking probeert hun handelswaar aan de toeristen te verkopen. Is dit erg? Nee ik denk het niet. Maak een praatje, verdiep je in cultuur en kies wellicht een hotel met een fijne tuin.
Ons hotel heeft de strandbedjes in de tuin staan. Met prachtig zeezicht en van alle gemakken voorzien. Op dag twee maken we een strandwandeling, en wat gezellig is dit. De lokale Masai mannen willen graag aandacht, en nieuwsgierig dat ik ben maak ik daar graag gebruik van. Leuke gesprekken ontstaan en ik raak bedreven in het verzinnen van excuses waarom ik verder moet lopen. We passeren standjes met allerlei souvenirs. Ook hier maken we af en toe een praatje. Na een paar uurtjes komen we terug bij ons hotel waar de koffiebar net open gaat. Een mini cheesecakeje erbij en zo houden we het vakantiegevoel nog even vast. Ik neem een dagje pauze van de vakantie als ik met een chauffeur een aantal hotels ga bezoeken. Luxe, kindvriendelijk, boutique, ik heb een leuke mix uitgezocht en ze verrassen allemaal. Dus mocht je plannen hebben? Bel me om te overleggen, want ik heb een paar favorieten.
Mijn reisgenoot heeft een leuk uitje bedacht, en hoe leuk is dat?
Dat iemand je meeneemt op avontuur. Hoe, wat, waar? De antwoorden op die vragen zijn voor mij, zowel als de organisator een verrassing. We nemen een taxi naar Nungwe. En nadat we een afspraak hebben gemaakt voor een pick up plek met onze chauffeur, gaan we op pad. Kijk dit nou, wat een leuk terrasje. En zo starten we met een kop koffie op een super leuk, overdekt terrasje met kneuterige service. Na deze pitstop scharrelen we langs de souvenirs winkeltjes. Kunst, prul, nog meer prul en opeens een hele leuke kunsthandel. Hier kopen we een schilderij. We kletsen wat met een andere toerist en de verkoper en dat maakt de handel misschien wel leuker dan het daadwerkelijke schilderij. Een vrachtwagen wordt geladen, dames en kinderen zijn druk in de weer, standjes met ananassen, nog meer souvenirs en Masai mannen die ook boodschappen lijken te doen. Een groente-standje met vers, geurend verkoopwaar. Motoren en fietsen passeren en uit een zijstraat komt een kudde koeien aanlopen. Een meisje met een hoofddoekje kijkt dromerig voor zich uit terwijl ik het straatbeeld in me op neem en net zo dromerig in gedachten verkeer.
Tijd om terug te gaan naar het hotel want het is bijna tijd voor een drankje.
De laatste dagen van deze trip vertoeven we in Stone Town. Maar voordat we hier aankomen gaan we een dagje touren met een chauffeur en gids. Zij laten ons een specerijen boerderij zien, waar we uitleg krijgen over allerlei kleuren, geuren en smaken. We stoppen bij het woud om de rode colobus aapje te zien en daarna lunchen we heerlijk aan het strand. Na een lange dag komen we aan in ons hotelletje in hartje Stone Town, hier crashen we op het dakterras voor het diner.
Onze dag in Stone Town is er één uit een boekje. Een Afrikaans boekje wel te verstaan.
Na het ontbijt gaan we op pad. De steegjes door op zoek naar het voormalige woonhuis van Freddy Mercury, wat nu een klein museum is. Foto’s, handgeschreven songteksten, verhalen en de vleugel van Freddy zijn tentoongesteld. En dat is het eigenlijk wel. Volgens de dame bij de kassa is Freddy niet heel populair op het eiland omdat zijn succes pas begon toen hij Zanzibar had verlaten, anderen zeggen dat de lokale bevolking wat moeite heeft met de geaardheid van de artiest en dat dit ook de reden is dat er nog steeds geen standbeeld staat in de stad. Tja verhalen en culturen, soms is de waarheid lastig te achterhalen en vaak is de waarheid iets anders dan in onze ogen normaal lijkt. “Normaal reizen” is naar mijn idee een Oxymoron. We vervolgen onze weg naar de richting van de Freddy giftshop, maar deze is er niet 😊. Is scoor een setje onderzetters maar dat is ook echt het enige wat ik kan vinden in de hele stad. Een bezoek aan de oude slavenmarkt staat ook op de agenda deze dag, en hier begon de uitdaging. Toen we hier aankwamen bleken we alleen contant te kunnen betalen. En hier opende het Afrikaanse boek. We hadden geen cash meer en zonder dat de aardige meneer ons vertelde waarom we alleen cash konden betalen, wees hij ons de weg naar een pinautomaat. Hier aangekomen bleek deze het niet te doen. De beveiliger stuurde ons naar een andere pinautomaat. Dit viel op door een aardige meneer die wel even met ons mee wilde lopen. Fijn. Helaas deed de pinautomaat het niet. En toen ging er een lichtje aan bij mij.. Ik vond vanochtend alle kleine winkeltjes zo donker, en de airconditioning op onze kamer ging uit en deze kregen we met onze ogenschijnlijke vrouwenlogica niet meer aan. Dus ik vroeg die aardige meneer of er misschien een stroomstoring was. Ja, volmondig ja! Hahha dan kunnen we de hele stad doorlopen maar dat gaat niet succesvol worden. Mijn vriendin bedacht opeens dat ze nog 20 euro achter een ritsje in haar tas had zitten. Onze zoektocht naar een pinautomaat werd gewijzigd naar het plan om deze 20 euro te wisselen. En je raad het vast, er stond zo maar weer een aardige meneer voor ons die ons hierbij wel wou helpen. Op naar zijn vriend, maar deze wou de 20 eu niet hebben, dus verder naar zijn neef. Deze man mocht de 20 eu niet wisselen van zijn werkgever. Maar gelukkig was daar een aardige meneer die ons kon helpen. Kom maar mee. Straatje door, steegje in, links af een winkeltje in, een deur door en ja hoor een geldwisselkantoorTJE. 15 minuten later hadden we Tanzaniaanse shilling èn trek. Dus eerst op zoek naar een lunchadres. En die vonden we. Volgens de ober deed de pinautomaat het bijna weer dus we bestelden een lekkere lunch. En het pinnen ging hier inderdaad goed. Na de lunch dan eindelijk naar de oude slavenmarkt. Wat een bizarre geschiedenis heeft dit. Een gids neemt ons mee en vertelt over de kerk die na de afschaffing van de slavernij gebouwd is. De oude slavenkelders waar de slaven enkele dagen zonder water en voedsel moesten overbruggen om te kijken hoe sterk ze waren maakten diepe indruk net als de verhalen in die we in het museum lazen. Aangeslagen nemen we afscheid en wandelen naar het stand. Van een droevig hoofdstuk in de geschiedenis wandelen we zo het vrolijke hedendaagse leven in. Als wij ons settelen voor de zonsondergang komen lokale jongelui los. Ze hebben springschansen van oude banden gemaakt en vertonen acrobaten kunsten waar menig circusartiest een puntje aan kan zuigen. Ik vind het een mooi tafereel hoe de jonge mannen hier proberen wat geld te verdienen. Ik schuif ze een vette tip toe, bestel nog een cocktail en we overdenken ons weekje Zanzibar op deze mooie avond.
Conclusie; Zanzibar is leuk! Meer dan leuk. De stranden zijn prachtig, de bevolking is vriendelijk en het heeft ondanks de toeristen nog echt een Afrikaanse sfeer. Goede hotels en leuke activiteiten (wij hebben het snorkelen en duiken bijvoorbeeld overgeslagen). Daarbij is Zanzibar heel geschikt om je safarireis af te sluiten.
